Saturday, 23 May 2009

ទ័ពព្រៃអ៊ីស្លាមផ្តាច់ទឹកដីនិយមនៅប្រទេសហ្វ៊ីលីពីន

អស់​រយៈ​ពេល​ជាង​៣០​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​ដែល​
ហ្វ៊ីលីពីន​​ ប្រឈម​មុខ​នឹង​ភេរវកម្ម​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​ពីព្រោះ​នៅ​ខាង​ត្បូង​នៃ​ ប្រទេស​នេះ​ដូចជានៅ​កោះ​ Mindanao​ Sulu​ និង​Jolo​ជា​ដើម​មាន​សុទ្ធ​តែ​ប្រជា​ជន​អ្នក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​រស់​នៅ​ ។


ពួក​អ្នក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​ទាំង​នេះ​បាន​ផ្តើម​បង្ក​រឿងរ៉ាវ​នៅ​ ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩៥០​ពី​ព្រោះ​កាល​ណោះ​រដ្ឋា​ភិបាល​ទីក្រុង​ Manille​ បាន​ផ្តើម​បញ្ជូន​ប្រជា​ជន​អ្នក​កាន់​គ្រិស្ត​សាសនា​ទៅ​តាំង​លំនៅ​ដ្ឋាន​នៅ​ លើ​កោះ​Mindanao​​ ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​សហគមន៍​អ៊ី​ស្លាម​នៅ​ទី​នោះ​ខឹង​ច្រឡោត​តោត​តូង​។
គឺ​នៅ​ក្នុង​បរិបទ​បែប​នេះ​ហើយ​ដែល​ចលនា​អ៊ីស្លាម​ផ្តាច់​ទឹក​ដី​និយម​ចំនួន​ពីរ​បាន​ត្រូវ​បង្កើត​ឡើង​គឺ​រណ​សិរ្ស​​​​​ Moro​ ​រំដោះ​ជាតិ​​ និង​រណ​សិរ្ស​ Moro​អ៊ីស្លាម​រំដោះ​។ ​ កង​ទ័ព​ព្រៃ​ទាំង​ពីរ​នេះ​ទាម​ទារ​បង្កើត​រដ្ឋ​អ៊ីស្លាម​ឯករាជ្យ​មួយ​ដែល​ លាត​សន្ធឹង​គ្រប​យក​កោះ​ធំ​ជាង​គេ​គឺ​Mindanao​និង​កោះ​តូចៗ​ពីរ​ទៀត​គឺ​ Sulu​និង​Jolo​។​​ នៅ​ចំពោះ​មុខ​ចលនា​ទ័ព​ព្រៃ​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​ទាំង​ពីរ​នេះ​រដ្ឋា​ភិបាល​​ហ្វ៊ីលីពីន​​​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​គ្នា​​ជួន​កាល​អនុវត្ត​នយោបាយ​វាយ​បង្ក្រាប​និង​ជួន​កាល​ទៀត​នយោ​បាយ​លួង​លោម​បំបោស​អង្អែល​​។ ​ ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៦​កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​មួយ​រវាង​ទីក្រុង​​ Manille​​ និង​ពួក​ទ័ព​ព្រៃ​បាន​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​តំ​បន់​ស្វយ័ត​មួយ​នៅ​ប៉ែក​ខាង​លិច​នៃ ​កោះ​Mindanao​និង​នៅ​កោះ​Sulu​។​ ក៏​ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​ដំបន់​ស្វយ័ត​នេះ​ប្រជា​ជន​អ្នក​កាន់​គ្រិស្ត​សាសនា​បែ ​រជា​មាន​ចំនួន​ច្រើន​ជាង​ពួក​អ្នក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​ទៅ​វិញ​។ ​ម៉្លោះ​ហើយ​បាន​ជា​ពីរ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក​គឺ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៨ ​រណ​សិរ្ស​ Moro​ រំដោះ​ជាតិ​ ដែល​យល់​ថា​បាន​ចាញ់​បោក​រដ្ឋា​ភិបាល​ទី​ក្រុង​​ Manille​ ក៏​សម្រេច​ចាប់​អាវុធ​ធ្វើ​ការ​តស៊ូ​ជា​ថ្មី​ឡើង​វិញ​។ ​ក្រោយ​​មក​​ពោល​​គឺ​​នៅ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩៨០​ការ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​រវាង ​កង​ទ័ព​ជាតិ​និង​កង​ទ័ព​ព្រៃ​អ៊ី​ស្លាម​ផ្តាច់​ទឹក​ដី​និយម​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ ​មាន​ជន​ភៀស​ខ្លួន​កើន​ចំនួន​រហូត​ទៅ​ដល់​ជាង​៥០០​០០០​នាក់​។​ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩២​លោក​Fidel ​Ramos​ដែល​ទើប​តែ​បាន​ជាប់​ឆ្នោត​ជា​ប្រធានា​ធិបតី​​ហ្វ៊ីលីពីន​​​បែរ​ជា​សម្រេច​ចិត្ត​ធ្វើ​ការ​ចរចា​ជាមួយ​ពួក​ទ័ព​ព្រៃ​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​ទៅ​វិញ​។​ អ៊ីចឹង​ហើយ​បាន​ជា​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩៧​រណសិរ្ស Moro​រំដោះ​ជាតិ​បាន​យល់​ព្រម​ដាក់​អាវុធ​ហើយ​ទទួល​បាន​ពី​រដ្ឋាភិបាល​​ទីក្រុង​Manille​ស្វយ​ភាព​នៃ​តំ​បន់​Mindanao​។​ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​រណ​សិរ្ស​​Moro​អ៊ីស្លាម​រំដោះ​បន្ត​តស៊ូ​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​២០០០​មុន​នឹង​ចុះ​ហត្ថ​លេខា​លើកិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​សន្តិភាព​ជា​មួយ​រដ្ឋា​ភិបាល​នៅ​ខែ​សីហា​ឆ្នាំ​២០០១​។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ជាង​១០​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ​ទ័ព​ព្រៃ​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​ដែល​បង្ក​បញ្ហា​ដល់​រដ្ឋាភិបាល​​ហ្វ៊ីលីពីន​​​ខ្លាំង​ជាង​គេ​គឺ​ពួក​Abu ​Sayyaf​ ។ ​ពួក​Abu Sayyaf ​គឺ​ជាពួកជ្រុលនិយមផុតលេខដែលបានផ្តាច់ខ្លួន​ចេញ​ពី​រណសិរ្សMoroអ៊ីស្លាមរំដោះ​​នៅចុងទសវត្សរ៍ ​ឆ្នាំ​១៩៩។​ ពួក​Abu ​Sayyaf ​ចាប់​ផ្តើម​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​សុះ​សាយ​ពេញ​ពិភព​លោក​នៅ​ដើម​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​ ២០០០​ពី​ព្រោះ​កាល​នោះ​ពួក​វា​បាន​ចាប់​ជនជាតិ​ស្បែក​ស​ជា​ច្រើន​នាក់​ធ្វើ​ ជា​ចំណាប់​ខ្មាំង​។​ នៅ​​ក្រោយ​​មហា​ភេរវកម្ម​ថ្ងៃ​ទី​១១​ កញ្ញា​ឆ្នាំ​២០០១​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក​ដែល​បាន​ចាត់​ទុក​អាស៊ី​អា​គ្នេយ៍​ថា​ជា​ សមរភូមិ​ទី​ពីរ​នៃ​សង្គ្រាម​របស់​ខ្លួន​ប្រឆាំង​នឹង​ភេរវកម្ម​អន្តរជាតិ​ សង្ស័យ​ថា​អង្គ​ការ​ភេរវកម្ម​អន្តរជាតិ​Al​ Qaï​da​របស់​Ben ​La​den​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​ពួក​Abu ​Sayyaf​។​ អីចឹង​ហើយ​បាន​ជា​នៅ​ឆ្នាំ​២០០២​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​បញ្ជូន​ទ័ព​ជាង​៣០០០​ នាក់​ទៅ​ប៉ែក​ខាង​ត្បូង​ប្រទេស​ហ្វ៊ីលីពីន​ដើម្បី​ជួយ​រដ្ឋា​ភិបាល​ទីក្រុង​ Manille​ក្នុង​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​កំទេច​ពួក​Abu ​Sayyaf​។ ​ក៏​ប៉ុន្តែ​​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​២០០៦​កង​ទ័ព​រដ្ឋា​ភិបាល​ហ្វ៊ីលីពីន​​ទោះ​ជា​ មាន​ជំនួយ​ពី​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ក៏​ដោយ​មិន​អាច​វាយ​បង្ក្រាប​ពួក​អ៊ីស្លាម​ ជ្រុល​និយម​បាន​ឡើយ​។ ​ឧទាហរណ៍​នៅ​ខែ​កុម្ភៈ​ឆ្នាំ​២០០៥​ការ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​រវាង​កង​ទ័ព​ជាតិ​ ហ្វ៊ីលីពីន​និង​ពួក​Abu​ Sayyaf​នៅ​លើ​កោះ​Jolo​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ស្លាប់​រាប់សិប​នាក់​ទាំង​សង​ខាង ​។​ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ពួក​Abu ​Sayyaf​បាន​ទាំង​លាត​សន្ធឹង​សកម្មភាព​ភេរវកម្ម​របស់​គេ​ចូល​ទៅ​ដល់​កណ្តាល​ ទី​ក្រុង​Manille​ទៀត​ផង​។ នៅ​ទី​បំផុត​នៅ​ខែ​សីហា​ឆ្នាំ​ ២០០៦​ដោយ​មាន​ការ​ជួយ​ជ្រោម​ជ្រែង​សម្បើម​អស្ចារ្យ​ពី​សំណាក់​កង​ទ័ព​ អាមេរិកាំង​កង​កម្លាំង​ជាតិ​ហ្វ៊ីលីពីន​បាន​ធ្វើ​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​វាយ​លុក​ ទៅ​លើ​ពួក​Abu​ Sayyaf​ជា​ថ្មី​ម្តង​​ទៀត​។ ​មាន​ស្លាប់​ជា​ច្រើន​រយ​នាក់​នៅ​ខាង​ពួក​ទ័ព​ព្រៃ​។​តែ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​មេ​ ទ័ព​ធំៗ​នៃ​ចលនា​Abu​Sayyaf​នៅ​បន្ត​មាន​ជីវិត​និង​បន្ត​ពួន​លាក់​ខ្លួន​នៅ​ ក្នុង​ព្រៃ​ការ​ពារ​ដោយ​ទាហាន​ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​ស្លាប់​រស់​ពី​២០០​ទៅ​៤០០​នាក់ ​៕
free programes

Read more!

ការ​ទាមទារ​អត្តសញ្ញាណ​និង​ការ​ទាមទារ​ផ្តាច់​ទឹក​ដី​នៅ​ឥណ្ឌូនេស៊ី

តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៤៥​មក​ ឥណ្ឌូនេស៊ី​ប្រឈម​មុខ​ឥត​ឈប់ឈរ​នឹង​ពួក​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​ដែល​​ទាមទារ​ អត្តសញ្ញាណ​ផង​និង​ទាមទារ​ផ្តាច់​ទឹក​ដី​ផង​។ គេ​ត្រូវ​រង់​ចាំ​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៩៩​ទើប​ឃើញ​ទី​ក្រុង​Jakartaដែល​បាន​និង​កំពុង​បោះ​ជំហាន​ទៅ​រក​លទ្ធិ​ប្រជាធិបតេយ្យ​ទទួល​ស្គាល់​ជា​លើក​ទីមួយ​បង្អស់​ឯករាជ្យ​របស់​Timor ខាង​កើត​។



ប្រជា​ជន​ឥណ្ឌូនេស៊ី​មាន​គ្នា​ប្រមាណ​២២២​លាន​នាក់​ ប្រមូល​ផ្តុំ​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​៥០០​ក្រុម​ និង​និយាយ​២០០​ភាសា​ខុសៗ​គ្នា​ តែ​ល្អ​ម៉្យាង​ត្រង់​ថា​៨៨%​នៃ​ប្រជាជន​ទាំង​ស្រុ​ង​កាន់​​សាសនា​​អ៊ី​ស្លាម ​​ដូច​គ្នា​។
យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ី​​មិនអាច​គេច​ផុត​ពី​ការ​ហែកហួរ​គ្នា​បាន​ទេ ​ដោយ​ហេតុ​តែ​​​​មាន​​ការ​ទាមទារ​អត្តសញ្ញាណ​និង​ការ​ទាមទារ​ផ្តាច់​ទឹក​ដី​ ដែល​មាន​ដើម​កំណើត​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៤៥​មក​ម៉្លេះ​។ ​កាល​ណោះ​ ក្រោយ​ពេល​ដែល​ជប៉ុន​បាន​ចាញ់​សង្គ្រាម​លោក​លើក​ទី​ពីរ​ ​និង​ដក​ទ័ព​ចេញ​ពី​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​ហើយ ​
Sokarno​ក៏​បាន​ប្រកាស​ឯករាជ្យ​។ ​តែ​ប្រទេស​Hollande​ដែល​ជា​ប្រទេស​អាណានិគម​របស់​ឥណ្ឌូនេស៊ី​ប្រឆាំង​នឹង​ទង្វើ​បែប​នេះ​ ហើយ​ស្រាប់​តែ​ទៅ​បំផុស​បំផុល​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​ដែល​រស់​នៅ​តាម​ខេត្តខណ្ឌ​ដូច​ជា​នៅ​លើ​កោះ​Moluques​ឬ​នៅ​លើ​កោះ​Célèbes​ជា​ដើម ​ឲ្យ​ងើប​បះបោរ​​ទាមទារ​ស្វ័យភាព​។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ប្រទេស​Hollande​ថែម ​ទាំង​បាន​ធ្វើ​ប្រតិបត្តិការ​យោធា​វាយ​លុក​ទៅ​លើ​កង​កម្លាំង​ឥណ្ឌូនេស៊ី​នៅ ​ខែ​កក្កដា​ឆ្នាំ​១៩៤៧​និង​នៅ​ខែ​ធ្នូ​ឆ្នាំ​១៩៤៨​ទៀត​ផង​។ ​គេ​ត្រូវ​រង់​ចាំ​រហូត​ដល់​ខែ​ធ្នូ​ឆ្នាំ​១៩៤៩​ ​ទើប​ឃើញ​ប្រទេស​Hollande​ដែល ​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​​គាប​សង្កត់​របស់​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក​យល់​ព្រម​ទទួល​ ស្គាល់​ឯករាជ្យ​របស់​ឥណ្ឌូនេស៊ី​។ ​ឥណ្ឌូនេស៊ី​ក៏​​ក្លាយ​ជា​សហព័ន្ធ​រួម​មួយ​​ដែល​មាន​រដ្ឋ​ទាំង​អស់​ចំនួន​១៦ ​។​ ចំណែក​ដែន​ដី​Timor​ខាង​កើត​វិញ​ដែល​ជា​អាណា​និ​គម​​របស់​ប្រទេស​Portugal​និង​ដែនដី​Nouvelle-Guinée​ខាង​លិច​បន្ត​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​របស់​ប្រទេស​Hollande​ត​ទៅ​ទៀត​។ ​

យ៉ាង​ណា​មិញ​ ការ​ទាម​ទារ​អត្តសញ្ញាណ​​និង​ការ​ទាមទារ​ផ្តាច់​ទឹក​ដី​មិន​រលត់​បាត់​បង់​ទៅ​វិញ​ឡើយ​។ ​នៅ​ខែ​មេសា​ឆ្នាំ​១៩៥០​ ​កោះ​Moluques​ប្រកាស​ឯករាជ្យ​ ជា​ហេតុ​ជម្រុញ​Sokarno​ឲ្យ​សម្រេច​ប្រកាស​ទុក​ជា​មោឃៈ ​លក្ខន្តិក​ជា​សហព័ន្ធរួម​នៃ​ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ី​ហើយ​ប្រកាស​បង្កើត​សាធារណ​ រដ្ឋរួម​មួយ​ជំនួស​វិញ​នៅ​ខែ​សីហា​ឆ្នាំ​១៩៥០​។ ​ពេញ​មួយ​ទសវត្សរ៍​ទី​៥០​Sokarno​បាន​ខ្នះ​ខ្នែង​ពង្រឹង​និង​ពង្រីក​ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ី​។ ​នៅ​ខាង​ក្នុង​ប្រទេស​ ​Sokarno​បាន​ប្រើ​ទ័ព​បង្ក្រាប​ចលនា​ផ្តាច់​ទឹកដី​និយម​ដូច​ជា​នៅ​ប៉ែក​ខាង​ជើង​នៃ​កោះ​Célèbes​ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៥៧​ជា​ដើម​។​ នៅ​ខាង​ក្រៅ​ប្រទេស​វិញ Sokarnoបានខំ​លើក​ស្ទួយ​គោល​គំនិត​ស្តី​ពី​ការ​បង្កើត​មហា​ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ី​មួយ​ដែល​ច្របាច់​បញ្ចូល​គ្នា​ឥណ្ឌូនេស៊ី​​Nouvelle-Guinée​ខាង​លិច​និង​តំបន់​ប៉ែក​ខាង​ជើង​នៃ​កោះ​Bornéo​។ ​ក្នុង​ន័យ​នេះ​ ​នៅខែ​មីនា​​ឆ្នាំ​១៩៦២​កងទ័ព​ឥណ្ឌូនេស៊ី​បាន​ចូល​កាន់កាប់​ដែន​ដី​Nouvelle-Guinée​ខាងលិច​។ ​ក្រោយ​មក​Nouvelle-Guinée​ខាង ​លិច​បាន​ត្រូវ​ដាក់​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់​គ្រង​របស់​អង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ​ អស់​រយៈ​ពេល​៨​ខែ​រួច​ហើយ​បាន​ត្រូវ​ប្រគល់​ទៅ​ឲ្យ​ឥណ្ឌូនេស៊ី​នៅ​ខែ​ឧសភា​ ឆ្នាំ​១៩៦៣​។ ​កាល​នោះ​អ.​ស​.ហ​បាន​ដាក់​ល័ក្ខ​ខ័ណ្ឌ​តម្រូវ​ឲ្យ​ទីក្រុង​Jakarta​រៀប​ចំ​បោះ​ឆ្នោត​ប្រជាមតិ​មួយ​នៅ​លើ​ទឹក​ដី​Nouvelle-Guinée​ឲ្យ​បាន​មុន​ឆ្នាំ​១៩៦៩​។ ​ប្រជាមតិ​ដែល​ត្រូវ​សួរ​ពល​រដ្ឋ​នៅ​ទី​នោះ​ថា​តើ​ចង់​បាន​ឯករាជ្យ​ឬ​ចង់​បន្ត​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​ការ​គ្រប់​គ្រង​របស់​ឥណ្ឌូ​នេស៊ី​។​ តែ​សម្រេច​សម្រួច​ទៅ​Sokarno​មិន​ដែល​រៀប​ចំ​ធ្វើ​ប្រជា​មតិ​នេះ​សោះ​ឡើយ​។

នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦៩​Suharto​ដែល​ក្លាយ​ជា​ប្រធានាធិបតី​ឥណ្ឌូនេស៊ី​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦៨​បាន​កែ​ឈ្មោះ​Nouvelle-Guinée​ខាង​លិច​មក​ជា ​Irian Jaya​ ដែល ​ពី​អំណើះ​ត​​ទៅ​ជា​ខេត្ត​មួយ​ផ្តាច់​មុខ​របស់​ឥណ្ឌូនេស៊ី​។​ ចំណែក​តំបន់​ប៉ែក​ខាង​កើត​នៃ​កោះ​វិញ​បាន​ទទួល​ឯករាជ្យ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៥ ​ក្រោម​ឈ្មោះ​ថា​ រដ្ឋ​Papouasie Nouvelle-Guinée។ ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៦៥​ប្រជាជន​Papoue​នៅ​Nouvelle-Guinéeខាង​លិច​បាន​បង្កើត​ អង្គការ​ដើម្បី​ឯករាជ្យ​នៃ​Papouasie ​ហៅ​កាត់​ថា​OPA​ ​ដែល​បាន​ចាប់​អាវុធ​ចេញ​មុខ​ប្រឆាំង​នឹង​ទីក្រុង​Jakarta​។ ទន្ទឹម​ជា​មួយ​គ្នា​នេះ​ក្នុង​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​១៩៦៣-១៩៦៥​ឥណ្ឌូនេស៊ី​របស់​Sokarno​ត្រូវ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ម៉ាលេស៊ី​ពីព្រោះ​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​ដណ្តើម​គ្នា​ចង់​បាន​តំបន់​ប៉ែក​ខាង​ជើង​នៃ​កោះ​Bornéo​ដែល​នៅ​ទី​បំផុត​បាន​បញ្ចូល​ខ្លួន​ទៅ​ក្នុងសហព័ន្ធរួម ​ម៉ាលេស៊ី​។ ​ក្រោយ​មក​ទៀត​នៅ​ខែ​វិច្ឆិកា​ឆ្នាំ​១៩៧៥​ប្រទេស​Portugal​បាន​លះ​បង់​ចោល​ ​អាណានិគម​ទាំង​អស់​របស់​ខ្លួន ​ជា​ហេតុ​បាន​ជម្រុញ​ឲ្យ​Timorខាងកើត​ប្រកាស​ឯករាជ្យ​។ ​មួយ​ខែ​ក្រោយ​មក​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ​Suharto​បាន​បញ្ជូន​ទ័ព​ទៅ​កាន់កាប់​Timor​ខាង​កើត​ហើយ​បាន​ប្រកាស​ចាត់ទុក​ដែនដី​នេះ​ថា​ជា​ខេត្ត​មួយ​របស់​ឥណ្ឌូនេស៊ី​។ ​

និយាយ ​រួម​ ​គឺ​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​លក្ខន្តិក​នៃ​ប្រទេស​ ​ពី​សហព័ន្ធ​រួម​មក​ជា​សា​ធា​រណ​រដ្ឋ​រួម​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៥០​ហ្នឹង​ហើយ​ដែល​បាន​ បង្ក​ឲ្យ​មាន​ការ​ទាមទារ​ផ្តាច់​ទឹកដី​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ពី​ សំណាក់​ពូជ​សាសន៍​ផ្សេងៗ​។ ​សហព័ន្ធរួម​គោរព​អត្តសញ្ញាណ​និង​ស្វ័យភាព​តិច​ឬ​ច្រើន​របស់​ពូជសាសន៍នីមួយៗ ​។ ​ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ ​សាធារណរដ្ឋរួម​ប្រើ​អំណាច​ផ្តាច់ការ​បង្ខំ​ឲ្យ​ទាំងអស់​គ្នា​ដែល​ជា​ពូជ​ សាសន៍មិន​​ដូច​គ្នា​ ​និយាយ​ភាសា​និង​កាន់​សាសនា​មិន​ដូច​គ្នា​ទទួល​ស្គាល់​អំណាច​របស់​ទីក្រុង​ Jarkata​។ ​មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ​ចាប់​ពី​ឆ្នាំ​១៩៥០​ទៅ ​រដ្ឋាភិបាល​ឥណ្ឌូនេស៊ី​បាន​ទាំង​​ជម្លៀស​ស​ប្រជាជន​ចេញ​ទាំង​បង្ខំ​ពី​ តំបន់​សម្បូណ៌​មនុស្សនៅ ​ទៅ​ដាក់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​មិនសូវ​មាន​មនុស្ស​នៅ​។ ​គោលដៅ​នៃ​ទង្វើ​បែប​នេះ​គឺ​នយោបាយ​ ពីព្រោះ​រដ្ឋអំណាច​Jarkata​ចង់​ឃើញ​ពូជសាសន៍​ ដែល​ជា​អ្នក​ទាមទារ​ឯករាជ្យ​ក្លាយ​ជា​ជនជាតិ​ភាគតិច​នៅ​លើ​ទឹក​ដី​នៃ​ដូនតា​របស់ ​ពួក​គេ​។ ​ឧទាហរណ៍​ រដ្ឋអំណាច​បាន​ដឹក​ប្រជាជន​ពី​Java​ ទៅ​ដាក់​នៅ​ Nouvelle-Guinée​ខាងលិច​ដើម្បី​ធ្វើ​យ៉ាងណា​ឲ្យ​ជនជាតិ​Papoue​នៅ​ទី​នោះក្លាយ ​ជា​ជនជាតិ​ភាគតិច​។ ​ដូចគ្នា​អញ្ចឹង​ដែរ​ ប្រជាជន​អ្នក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​ ​បាន​ត្រូវ​ដឹក​ទៅ​ដាក់​នៅ​ប៉ែក​ខាង​ត្បូង​នៃ​កោះ​Moluques​ជា​ទី​ដែល​ សម្បូណ៌​ទៅ​ដោយ​អ្នក​កាន់គ្រិស្ត​សាសនា​​រស់​នៅ​។

ចាប់​ ពី​ដើម​សតវត្សរ៍​ទី២០​ទៅ​ ចលនា​ផ្តាច់​ទឹក​ដី​និយម​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្រោមការ​គាប​សង្កត់​អស់​ជា​ច្រើន​ សិប​ឆ្នាំ​ បាន​ងើប​ក្បាល​បះបោរ​ជា​ថ្មី​ឡើង​វិញ​។ មូលហេតុ​គឺ​មក​អំពី​របប​ផ្តាច់ការ​របស់​Suharto​ដែល​កាន់​អំណាច​តាំង​ពី​ ឆ្នាំ​១៩៦៨​មក​បាន​រលំ​រលាយ​នៅ​ខែ​ឧសភា​ឆ្នាំ​១៩៩៨​ និង​មក​អំពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ី​បាន​និង​កំពុង​បន្ត​បោះ​ជំហាន​បណ្តើរៗ​ទៅ​រក ​លទ្ធិ​ប្រជាធិបតេយ្យ​។
គឺ​នៅ​ក្នុង​បរិបទ​ថ្មី​បែប​នេះ​ ហើយ​ដែល​រដ្ឋអំណាច​Jakarta​បាន​ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​ទទួល​ស្គាល់​ជា​លើក​ទីមួយ ​បង្អស់​ឯករាជ្យ​របស់​Timor ខាង​កើត​ នៅ​ខែ​តុលា​ឆ្នាំ​១៩៩៩​៕
free programes

Read more!

អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម និង​ភេរវកម្ម​នៅ​ឥណ្ឌូនេស៊ី

ប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ឥណ្ឌូនេស៊ី​ជា​ផ្ទាំង​ស៊ីប​នៃ​ការ​វាយ​ប្រហារ​ពីសំណាក់ ពួក​ភេរវជន។ តើមកពីមូលហេតុអ្វី?តើ​ពួក​ភេរវជន​ចេញ​មក​ពីណា?


ឥណ្ឌូនេស៊ី​ដែល​មាន​ប្រជាជន​រហូ​ត​ទៅ​ដល់​២២២​លាន​នាក់ ជា​ប្រទេស​អ៊ីស្លាម​ធំ​ជាង​គេ​បង្អស់​នៅ​ក្នុង​ពិភព​លោក។​ ក៏​ប៉ុន្តែ​
អ៊ីស្លាម​នៅឥណ្ឌូ​នេស៊ី​ជា​អ៊ីស្លាម​ស្លូត​បូត​ប្រកប​ដោយ​ត្រា​ ប្រណី​ពីព្រោះ​ជា​អ៊ី​ស្លាម​មួយ​ដែល​មាន​ប្រភព​ចេញ​មក​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា​ពី​ សតវត្សរ៍​ទី​១៣​ដល់​សតវត្សរ៍​ទី​១៤​តាម​រយៈ​ពួក​ឈ្មួញ​ មិន​មែន​តាម​រយៈ​សង្គ្រាម​សាសនា​ទេ​។ម្ល៉ោះ​ហើយ​គេ​មិន​អាច​ប្រ​ដូច​ជន​ជាតិ​​ឥណ្ឌូ​នេស៊ី​អ៊ីស្លាម​ទៅ​ នឹង​ប្រជាជន​អ៊ីស្លាម​នៅ​ក្នុង​ពិភព​អារ៉ាប់​បាន​ទេ​។ ​ ឧទាហរណ៍​ជាក់​ស្តែង​នារី​ឥណ្ឌូនេស៊ី​មិន​សូវ​ប្រើ​ទេ​ស្បៃ​គ្រប​មុខ​។ យ៉ាង​ណា​មិញ​អ៊ីស្លាម​ដាច់​ខាត​និយម​ឬ​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​បាន​ផ្តើម​កកើត​ ឡើង​នៅ​ចុង​​ទសវត្សរ៍​ទី​៩០​ជា​ពិសេស​នៅ​លើ​កោះ​Moluques​ ជា​ទី​ដែល​ពី​ឆ្នាំ​១៩៩៩​ដល់​ឆ្នាំ​២០០២​សហគមន៍​អ៊ីស្លាម​និង​សហគមន៍​អ្នក​ កាន់​សាសនា​គ្រឹស្ត​បាន​កាប់​សម្លាប់​គ្នា​យ៉ាង​សាហាវ​ព្រៃ​ផ្សៃ​ជា​ទី​ បំផុត​។ ​ពី​ពេល​នោះ​មក ​ស្រមោល​នៃ​ភេរវកម្ម​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​បាន​ចាប់​ផ្តើម​លេច​ត្រដែត​ឡើង​នៅ ​លើ​ទឹក​ដី​ឥណ្ឌូ​នេស៊ី​។

មហា​ភេរវកម្ម​ថ្ងៃ​១១​កញ្ញា ​ឆ្នាំ​២០០១​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​គឺ​ជា​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​មួយ​សំខាន់​ដែល​បាន​ ធ្វើ​ឲ្យ​ចលនា​អ៊ី​ស្លាម​ជ្រុល​និយម​នៅ​ឥណ្ឌូនេស៊ី​រីក​ធំ​និង​មាន​ឥទ្ធិពល​ ខ្លាំងក្លា​ឡើង​។ ​ពីព្រោះ​ចំពោះ​ពួក​សកម្មជន​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​ទាំង​នេះ មហា​ភេរវកម្ម​នៅ​អាមេរិក​ថ្ងៃ​១១​កញ្ញា​ឆ្នាំ​២០០១​គឺ​ជា​ការ​ផ្តើម​ឡើង​នៃ​ សង្គ្រាម​រវាង​អារ្យធម៌​អ៊ីស្លាម​និង​អារ្យធម៌​នៃ​គ្រឹស្ត​សាសនា​។ អញ្ចឹង​ហើយ​បាន​ជា​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ព្រឹត្តិការណ៍​ថ្ងៃ​១១​កញ្ញា​ ឆ្នាំ២០០១ ​ចារន្ត​អ៊ីស្លាម​តឹងរឹង​ជាង​គេ​នៅ​ឥណ្ឌូនេស៊ី​បាន​អំពាវ​នាវ​ឲ្យ​អ្នក​កាន់ ​សាសនា​អ៊ីស្លាម​ទាំង​អស់​ក្នុង​លោក​ពួត​ដៃ​គ្នា​ក្នុង​នាម​ព្រះ​Allah​ ដើម្បី​​ធ្វើ​សង្គ្រាម​ប្រឆាំង​នឹង​សហ​រដ្ឋ​អា​មេរិក​និ​ង​សម្ព័ន្ធ​មិត្រ​ របស់​អាមេរិក​។​ គឺ​នៅ​ក្នុង​បរិបទ​នេះហើយ​ដែល​ជាង​មួយ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ី​បាន​ក្លាយ​ជា​ផ្ទាំង​ស៊ីប​នៃ​ពួក​ភេរវជន​។ ឧទាហរណ៍​ជាក់​ស្តែង​គឺ​ភេរវកម្ម​នៅ​បាលី​(Bali)ថ្ងៃ​១២​តុលា​ឆ្នាំ​២០០២​ ភេរវកម្ម​ដែល​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ស្លាប់​២០០​នាក់ ភាគ​ច្រើន​ជាអ្នក​ទេស​ចរ​បស្ចឹម​លោក។ ឧទាហរណ៍​ជាក់​ស្តែង​​មួយ​​ទៀត​ គឺ​ភេរវកម្ម​នៅ​ក្នុង​រដ្ឋធានី​Jakarta​ថ្ងៃ​៥​សីហា​ឆ្នាំ​២០០៣​ ភេរវកម្ម​ដែល​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​មានស្លាប់​ជាង​១០​នាក់​។

តើ​ពួក​ភេរវជន​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​នៅ​ឥណ្ឌូនេស៊ី​ចេញ​មក​ពីណា​?

នៅ ​ខែ​តុលា​ឆ្នាំ​២០០៨​ ភេរវ​ជនមួយ​ក្រុម​ដែល​ជា​អ្នក​បាន​បង្ក​ភេរវកម្ម​នៅ​បាលី​​បាន​ទទួល​ទោស​ ប្រហា​ជីវិត​។ ពួកវា​ជា​សមាជិក​នៃ​អង្គការ​Jemaah Islamiyah ដែល​គេ​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​សា​ខា​របស់​Al​ Qaïda​នៅ​អាស៊ី​អគ្នេយ៍​។ មេ​កើយ​របស់​Jemaah Islamiyah ជា​ជន​ជាតិ​ម៉ាលេស៊ី​ឬ​ឥណ្ឌូស៊ី​។ គឺ​ពួក​Jemaah Islamiyah នេះ​ឯង​ដែល​ជា​អ្នក​បាន​បង្ក​ភេរវ​កម្ម​ប្រឆាំង​នឹង​ព្រះ​វិហា​គ្រឹស្ត​ សាសនា​នៅ​លើ​កោះ​Moluques ​ក្នុង​ខែ​ធ្នូ​ឆ្នាំ​២០០០​ ហើយ​គឺ​នៅ​លើ​កោះ​Moluques​នេះ​តែ​ម្តង​ដែល​ពួក​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​ទទួល​ ការ​បង្ហាត់​ហ្វឹកហ្វឺន​និង​ការ​​បង្វក់​ស្មារតី​ឲ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ភេរវជន​ មិន​ចេះ​ខ្លាច​ស្លាប់​។ Jemaah Islamiyah មាន​មហិច្ចតា​បង្កើត​រដ្ឋ​អ៊ីស្លាម​ដ៏​ធំ​មួយ​ដែល​គ្រប​យក​ឥណ្ឌូ​នេស៊ី​ ម៉ាលេស៊ី​ សិង្ហបូរី​ និង​តំបន់​អ៊ីស្លាម​នៃ​ប្រទេស​ហ្វីលីពីន​និង​ប្រទេស​ថៃ។ ម៉្លោះ​​ហើយ​បាន​ជា​គេ​ចាប់​ផ្តើម​និយាយ​ថា​ភេរវកម្ម​ឥត​ឈប់ឈរ​នៅ​ខាង​ត្បូង ​ប្រទេស​ថៃ​សព្វ​ថ្ងៃ​អាច​ជា​ស្នា​ដៃ​របស់​ពួក​Jemaah Islamiyah។

សហរដ្ឋ ​អាមេរិក​បាន​និង​កំពុង​បន្ត​ធ្វើ​សហ​ប្រតិបត្តិការ​ជា​មួយ​ឥណ្ឌូនេស៊ី​ ដើម្បី​កំទេច​អង្គការJemaah Islamiyah។ ទីក្រុង​Washington​បាន​ទាំង​គ្រោង​ចង់​បង្កើត​មជ្ឈមណ្ឌល​ប្រឆាំង​ភេរវកម្ម​ ប្រចាំ​តំបន់​មួយ​នៅ​លើ​ទឹក​ដី​ឥណ្ឌូនេស៊ី​ទៀត​ផង​។ តែ​ឥណ្ឌូនេស៊ី​មិន​ព្រម​ពីព្រោះ​បារម្ភ​ខ្លាច​ថា​បើ​ធ្វើ​ដូច​នេះ​ប្រទេស​ ខ្លួន​អាច​ក្លាយ​ជា​សមរ​ភូមិ​នៃ​សង្គ្រាម​សាសនា​Djihad។ យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ​ ឥណ្ឌូនេស៊ី​និង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​បង្កើន​សហ​ប្រតិ​បត្តិការ​យោធា​នឹង​គ្នា ​ដើម្បី​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ភេរវកម្ម​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​។ គឺ​នៅ​ក្នុង​ក្រប​ខណ្ឌ​សហ​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​​​នេះ​ហើយ​ដែល​នៅ​ខែធ្នូ​ឆ្នាំ​ ២០០៤​នាវា​ចម្បាំង​អាមេរិកាំង​មួយ​គ្រឿង​បាន​ចូល​ទៅ​ដល់​ឆ្នេរ ​សមុទ្រ​នៃ​ខេត្ត​Aceh ដើម្បី​ជួយ​ប្រជាជន​​អ្នក​រង​គ្រោះ​ដោយ​រលក​យក្ស​Tsunami​៕
free programes

Read more!

ទ័ពព្រៃអ៊ីស្លាមផ្តាច់ទឹកដីនិយមនៅប្រទេសហ្វ៊ីលីពីន

នៅ​សប្តាហ៍​នេះ​ តាន់​ ហ្សង់-ហ្វ្រង់ស័រ​ បន្ត​លើក​ឡើង​អំពី​ភូមិ​សាស្ត្រ​នយោបាយ​នៃ​ភូមិ​ភាគ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​ត​ទៅ​ ទៀត​។​កាល​ពី​សប្តាហ៍​មុន​ ហ្សង់-ហ្វ្រង់ស័របាន​លើក​ឡើង​អំពី​បាតុភាព​ទ័ព​ព្រៃ​អ៊ី​ស្លាម​ជ្រុល​និយម​ នៅ​ប្រទេស​ថៃ​។​ថ្ងៃ​នេះ​Jean-François​ងាក​ទៅ​សិក្សា​លើ​ចលនា​អ៊ីស្លាម​ ផ្តាច់​ទឹកដី​និយម​នៅ​ប្រទេស​​ហ្វ៊ីលីពីន​​​ម្តង​ ។


ទ័ពព្រៃអ៊ីស្លាមផ្តាច់ទឹកដីនិយមនៅប្រទេសហ្វ៊ីលីពីន

ហ្វ៊ីលីពីន​​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ភេរវកម្ម​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​ និយម​ពីព្រោះ​នៅ​ខាង​ត្បូង​នៃ​ប្រទេស​នេះ​ដូចជានៅ​កោះ​ Mindanao​ Sulu​ និង​Jolo​ជា​ដើម​មាន​សុទ្ធ​តែ​ប្រជា​ជន​អ្នក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​រស់​នៅ​ ។
ពួក​អ្នក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​ទាំង​នេះ​បាន​ផ្តើម​បង្ក​រឿងរ៉ាវ​នៅ​ ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩៥០​ពី​ព្រោះ​កាល​ណោះ​រដ្ឋា​ភិបាល​ទីក្រុង​ Manille​ បាន​ផ្តើម​បញ្ជូន​ប្រជា​ជន​អ្នក​កាន់​គ្រិស្ត​សាសនា​ទៅ​តាំង​លំនៅ​ដ្ឋាន​នៅ​ លើ​កោះ​Mindanao​​ ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​សហគមន៍​អ៊ី​ស្លាម​នៅ​ទី​នោះ​ខឹង​ច្រឡោត​តោត​តូង​។​ គឺ​នៅ​ក្នុង​បរិបទ​បែប​នេះ​ហើយ​ដែល​ចលនា​អ៊ីស្លាម​ផ្តាច់​ទឹក​ដី​និយម​ចំនួន ​ពីរ​បាន​ត្រូវ​បង្កើត​ឡើង​គឺ​រណ​សិរ្ស​​​​​ Moro​ ​រំដោះ​ជាតិ​​ និង​រណ​សិរ្ស​ Moro​អ៊ីស្លាម​រំដោះ​។ ​ កង​ទ័ព​ព្រៃ​ទាំង​ពីរ​នេះ​ទាម​ទារ​បង្កើត​រដ្ឋ​អ៊ីស្លាម​ឯករាជ្យ​មួយ​ដែល​ លាត​សន្ធឹង​គ្រប​យក​កោះ​ធំ​ជាង​គេ​គឺ​Mindanao​និង​កោះ​តូចៗ​ពីរ​ទៀត​គឺ​ Sulu​និង​Jolo​។​​ នៅ​ចំពោះ​មុខ​ចលនា​ទ័ព​ព្រៃ​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​ទាំង​ពីរ​នេះ​រដ្ឋា​ភិបាល​​ហ្វ៊ីលីពីន​​​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​គ្នា​​ជួន​កាល​អនុវត្ត​នយោបាយ​វាយ​បង្ក្រាប​និង​ជួន​កាល​ទៀត​នយោ​បាយ​លួង​លោម​បំបោស​អង្អែល​​។ ​ ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៦​កិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​មួយ​រវាង​ទីក្រុង​​ Manille​​ និង​ពួក​ទ័ព​ព្រៃ​បាន​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​តំ​បន់​ស្វយ័ត​មួយ​នៅ​ប៉ែក​ខាង​លិច​នៃ ​កោះ​Mindanao​និង​នៅ​កោះ​Sulu​។​ ក៏​ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​ដំបន់​ស្វយ័ត​នេះ​ប្រជា​ជន​អ្នក​កាន់​គ្រិស្ត​សាសនា​បែ ​រជា​មាន​ចំនួន​ច្រើន​ជាង​ពួក​អ្នក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​ទៅ​វិញ​។ ​ម៉្លោះ​ហើយ​បាន​ជា​ពីរ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក​គឺ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៧៨ ​រណ​សិរ្ស​ Moro​ រំដោះ​ជាតិ​ ដែល​យល់​ថា​បាន​ចាញ់​បោក​រដ្ឋា​ភិបាល​ទី​ក្រុង​​ Manille​ ក៏​សម្រេច​ចាប់​អាវុធ​ធ្វើ​ការ​តស៊ូ​ជា​ថ្មី​ឡើង​វិញ​។ ​ក្រោយ​​មក​​ពោល​​គឺ​​នៅ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​១៩៨០​ការ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​រវាង ​កង​ទ័ព​ជាតិ​និង​កង​ទ័ព​ព្រៃ​អ៊ី​ស្លាម​ផ្តាច់​ទឹក​ដី​និយម​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ ​មាន​ជន​ភៀស​ខ្លួន​កើន​ចំនួន​រហូត​ទៅ​ដល់​ជាង​៥០០​០០០​នាក់​។​ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩២​លោក​Fidel ​Ramos​ដែល​ទើប​តែ​បាន​ជាប់​ឆ្នោត​ជា​ប្រធានា​ធិបតី​​ហ្វ៊ីលីពីន​​​បែរ​ជា​សម្រេច​ចិត្ត​ធ្វើ​ការ​ចរចា​ជាមួយ​ពួក​ទ័ព​ព្រៃ​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​ទៅ​វិញ​។​ អ៊ីចឹង​ហើយ​បាន​ជា​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩៧​រណសិរ្ស Moro​រំដោះ​ជាតិ​បាន​យល់​ព្រម​ដាក់​អាវុធ​ហើយ​ទទួល​បាន​ពី​រដ្ឋាភិបាល​​ទីក្រុង​Manille​ស្វយ​ភាព​នៃ​តំ​បន់​Mindanao​។​ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​រណ​សិរ្ស​​Moro​អ៊ីស្លាម​រំដោះ​បន្ត​តស៊ូ​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​២០០០​មុន​នឹង​ចុះ​ហត្ថ​លេខា​លើកិច្ច​ព្រម​ព្រៀង​សន្តិភាព​ជា​មួយ​រដ្ឋា​ភិបាល​នៅ​ខែ​សីហា​ឆ្នាំ​២០០១​។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ជាង​១០​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ​ទ័ព​ព្រៃ​អ៊ីស្លាម​ជ្រុល​និយម​ដែល​បង្ក​បញ្ហា​ដល់​រដ្ឋាភិបាល​​ហ្វ៊ីលីពីន​​​ខ្លាំង​ជាង​គេ​គឺ​ពួក​Abu ​Sayyaf​ ។ ​ពួក​Abu Sayyaf ​គឺ​ជាពួកជ្រុលនិយមផុតលេខដែលបានផ្តាច់ខ្លួន​ចេញ​ពី​រណសិរ្សMoroអ៊ីស្លាមរំដោះ​​នៅចុងទសវត្សរ៍ ​ឆ្នាំ​១៩៩។​ ពួក​Abu ​Sayyaf ​ចាប់​ផ្តើម​មាន​ឈ្មោះ​ល្បី​សុះ​សាយ​ពេញ​ពិភព​លោក​នៅ​ដើម​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ​ ២០០០​ពី​ព្រោះ​កាល​នោះ​ពួក​វា​បាន​ចាប់​ជនជាតិ​ស្បែក​ស​ជា​ច្រើន​នាក់​ធ្វើ​ ជា​ចំណាប់​ខ្មាំង​។​ នៅ​​ក្រោយ​​មហា​ភេរវកម្ម​ថ្ងៃ​ទី​១១​ កញ្ញា​ឆ្នាំ​២០០១​សហ​រដ្ឋ​អាមេរិក​ដែល​បាន​ចាត់​ទុក​អាស៊ី​អា​គ្នេយ៍​ថា​ជា​ សមរភូមិ​ទី​ពីរ​នៃ​សង្គ្រាម​របស់​ខ្លួន​ប្រឆាំង​នឹង​ភេរវកម្ម​អន្តរជាតិ​ សង្ស័យ​ថា​អង្គ​ការ​ភេរវកម្ម​អន្តរជាតិ​Al​ Qaï​da​របស់​Ben ​La​den​មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជា​មួយ​ពួក​Abu ​Sayyaf​។​ អីចឹង​ហើយ​បាន​ជា​នៅ​ឆ្នាំ​២០០២​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​បញ្ជូន​ទ័ព​ជាង​៣០០០​ នាក់​ទៅ​ប៉ែក​ខាង​ត្បូង​ប្រទេស​ហ្វ៊ីលីពីន​ដើម្បី​ជួយ​រដ្ឋា​ភិបាល​ទីក្រុង​ Manille​ក្នុង​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​កំទេច​ពួក​Abu ​Sayyaf​។ ​ក៏​ប៉ុន្តែ​​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​២០០៦​កង​ទ័ព​រដ្ឋា​ភិបាល​ហ្វ៊ីលីពីន​​ទោះ​ជា​ មាន​ជំនួយ​ពី​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ក៏​ដោយ​មិន​អាច​វាយ​បង្ក្រាប​ពួក​អ៊ីស្លាម​ ជ្រុល​និយម​បាន​ឡើយ​។ ​ឧទាហរណ៍​នៅ​ខែ​កុម្ភៈ​ឆ្នាំ​២០០៥​ការ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​រវាង​កង​ទ័ព​ជាតិ​ ហ្វ៊ីលីពីន​និង​ពួក​Abu​ Sayyaf​នៅ​លើ​កោះ​Jolo​បាន​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ស្លាប់​រាប់សិប​នាក់​ទាំង​សង​ខាង ​។​ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ពួក​Abu ​Sayyaf​បាន​ទាំង​លាត​សន្ធឹង​សកម្មភាព​ភេរវកម្ម​របស់​គេ​ចូល​ទៅ​ដល់​កណ្តាល​ ទី​ក្រុង​Manille​ទៀត​ផង​។ នៅ​ទី​បំផុត​នៅ​ខែ​សីហា​ឆ្នាំ​ ២០០៦​ដោយ​មាន​ការ​ជួយ​ជ្រោម​ជ្រែង​សម្បើម​អស្ចារ្យ​ពី​សំណាក់​កង​ទ័ព​ អាមេរិកាំង​កង​កម្លាំង​ជាតិ​ហ្វ៊ីលីពីន​បាន​ធ្វើ​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​វាយ​លុក​ ទៅ​លើ​ពួក​Abu​ Sayyaf​ជា​ថ្មី​ម្តង​​ទៀត​។ ​មាន​ស្លាប់​ជា​ច្រើន​រយ​នាក់​នៅ​ខាង​ពួក​ទ័ព​ព្រៃ​។​តែ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​មេ​ ទ័ព​ធំៗ​នៃ​ចលនា​Abu​Sayyaf​នៅ​បន្ត​មាន​ជីវិត​និង​បន្ត​ពួន​លាក់​ខ្លួន​នៅ​ ក្នុង​ព្រៃ​ការ​ពារ​ដោយ​ទាហាន​ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​ស្លាប់​រស់​ពី​២០០​ទៅ​៤០០​នាក់ ​៕
free programes

Read more!

ទ័ពព្រៃអ៊ីស្លាមជ្រុលនិយមនៅប្រទេសថៃ

តាំងពីឆ្នាំ២០០៤មក ភេរវកម្ម និង​ឃាតកម្មបាន​កើត​ឡើង​សឹង​មិនលោះ​ថ្ងៃ នៅ​តំបន់​ប៉ែក​ខាងត្បូង​នៃ​ប្រទេស​ថៃ។ មកទល់​ឥឡូវ គេ​នៅ​មិនទាន់​ស្គាល់​ឈ្មោះ​អង្គការ​ភេរវកម្ម ដែល​បង្ករ​ហឹង្សា និង​មូលហេតុ​ពិត​ប្រាកដ នៃ​អំពើ​សាហាវ​យង់ឃ្នង​ទាំងនេះ​នៅឡើយ​ទេ។ ម៉្លោះហើយ​បាន​ជា​រដ្ឋាភិបាល​ថៃ និង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ព្រួយបារម្ភ​ខ្លាំងឡើងៗ។


ផែនទី នៅប៉ែកខាងត្បូងប្រទេសថៃ

ថៃជាប្រទេសកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនា ក៏ប៉ុន្តែមានខេត្តចំនួន៣ដែល​ប្រជាជន​ភាគច្រើន​ជា​អ្នក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម គឺ​ណារ៉ាត់ធីវ៉ាត់ (Narathiwat) ប៉ាត់តានី​ (Pattani) និងយ៉ាឡា (Yala)។ តាំងពីឆ្នាំ២០០៤មក ខេត្តទាំង៣នេះ ដែល​​ឋិត​នៅ​​ប៉ែក​ខាងត្បូង​នៃ​ប្រទេស​ជួបប្រទះ​នឹង​អំពើហិង្សា​បង្ក​ឡើង​ ដោយ​ពួក​អ៊ីស្លាម​ជ្រុលនិយម។ដើម​ដំបូង​បង្អស់ ពួកគេ​បាន​វាយ​ប្រហារ​​ទៅលើ​បន្ទាយ​ទាហាន និង​ប៉ុស្តិ៍នគរបាល​នៅ Narathiwat ។ ជា​ការឆ្លើយតប​វិញ រដ្ឋាភិបាល​ទីក្រុង​បាងកក ដែល​កាលណោះ​ដឹកនាំ​ដោយ​លោក Thaksin Shinawatra បាន​ប្រកាស​ដាក់​តំបន់​ប៉ែក​ខាង​ត្បូង​ក្រោម​ច្បាប់​អាជ្ញាសឹក។
ក្រោយមកទៀត នៅខែមេសា ឆ្នាំ២០០៤​ដដែល​នោះ ពួក​អ៊ីស្លាម​ជ្រុលនិយម​ជាច្រើន​រយនាក់ ខ្លះ​ប្រដាប់​ទៅដោយ​កាំភ្លើង ខ្លះទៀត​ប្រដាប់​ទៅដោយ​កាំបិតខ្វែវ បាន​វាយ​ប្រហារ​ជាថ្មី​ទៅលើ​បន្ទាយ​ទាហាន និង​ស្នងការដ្ឋាន​ប៉ូលិស។ នៅក្នុង​ការប្រយុទ្ធ​គ្នា​នោះ ពួក​អ៊ីស្លាម​ជ្រុលនិយម​ជាង​​មួយរយ​នាក់​បាន​បាត់បង់​ជីវិត។ ពេលនោះ​ហើយ គឺជាពេល ចាប់ផ្តើមឡើង​នៃសកម្មភាព​ទ័ពព្រៃ​ដែលបានបន្តមកទល់សព្វថ្ងៃនេះ។
រហូតមកដល់ថ្ងៃនេះ គេ​នៅតែ​រកមិនឃើញ​មូលហេតុ​ពិតប្រាកដ ដែល​បាន​ជម្រុញ​ឲ្យ​ប្រជាជន​ថៃ​អ៊ីស្លាម​ងើប​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​អាជ្ញាធរ​ថៃ ​នៅ​ដើមឆ្នាំ២០០៤ នោះ​នៅឡើយទេ។ ក្រុម​អ្នកសង្កេតការណ៍​ខ្លះ​អះអាង​ថា​អ្នក​ដែល​បាន​បង្ក​រឿង​មុន​គេ គឺយោធាថៃ ហើយ​មិនមែន​ពួកថៃ​អ៊ីស្លាមទេ។ ពួកគេពន្យល់ថា អំពើ​ហិង្សា​បាន​កើតឡើង​តែ​ប៉ុន្មាន​សប្តាហ៍​ប៉ុណ្ណោះ ក្រោយ​ពី​លោកនាយករដ្ឋមន្ត្រី Thaksin បាន​ដក​តួនាទី​គ្រប់គ្រង​សន្តិសុខ ខេត្ត Narathiwat ខេត្ត Pattani និង​ខេត្ត Yala ពី​ដៃ​កងទ័ព និង​ប្រគល់​សមត្ថកិច្ច​នេះ​ទៅ​ឲ្យ​កងនគរបាល​ក្តោបក្តាប់​វិញ។ យោងតាម​ក្រុមអ្នកសង្កេតការណ៍​ទាំងនេះ សេចក្តីសម្រេចចិត្ត​បែបនេះ​របស់​លោកThaksin បាន​បណ្តាល​​ឲ្យ​នាយទាហាន​ថៃខ្លះ​បាត់បង់​កន្លែង​ខ្លាញ់ និង​បាត់បង់​កម្រៃ​​ដែល​​បាន​មក​ពី​សកម្មភាព​មិន​ស្រប​ច្បាប់ ដូចជា​ពេស្យាចារ និង​ការរត់ពន្ធ​គ្រឿងញៀន​ជាដើម ហើយ​បាន​ជម្រុញ​ឲ្យ​ពួកគេ​បង្កហេតុ បញ្ឆេះកំហឹង​របស់​ពួក​ថៃ​អ៊ីស្លាម​ដែល​រស់នៅ​ទីនោះ។
ក្រុមអ្នកសង្កេតការណ៍ខ្លះទៀត យល់ឃើញថា អង្គការភេរវកម្ម Jamaah Islamiyah បាន ចូល​ទៅ​អុចអាល​ឲ្យ​ប្រជាជន​ថៃ​អ៊ីស្លាម​បះបោរ​ទាមទារ​ឯករាជ្យ​ និង​ផ្តាច់​ដែនដី​ប៉ែក​ខាងត្បូង​​នៃ​ប្រទេស​ថៃ​ចេញ​ពី​ការត្រួតត្រា របស់​ទីក្រុង​បាងកក។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅ​ក្នុង​ដែនដី​ប៉ែក​ខាងត្បូង​ប្រទេស​ថៃ ដែល​ជាប់​ព្រំ​ប្រទល់ ជាមួយ​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី តែងតែ ​មាន​អំពើ​ហិង្សា​កើត​ឡើង​យូរៗ​ម្តង តាំងពី​ឆ្នាំ១៩០៩ មក​ម៉្លេះ។ ក៏ប៉ុន្តែ អំពើ​ហិង្សា​នៅ​ទីនោះ​មិន​ដែល​មាន​ទ្រង់ទ្រាយ​ធំ​និង​បន្ត​យូរ​អង្វែង​ដូច​ ពេល​នេះ​ទេ។ គួរ​គូស​បញ្ជាក់​ថា តាំង​ពី​ឆ្នាំ២០០៤មក​ទល់​ឥឡូវ សកម្មភាព​ទ័ព​ព្រៃ​របស់​ពួក​អ៊ីស្លាម​ជ្រុលនិយម​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​បាន​បណ្តាល​ ឲ្យ​មាន​អ្នក​ស្លាប់​ជិត​២ពាន់​នាក់​ហើយ។
តាំងពីឆ្នាំ២០០៥មក ពួក​ថៃ​អ៊ីស្លាម​ជ្រុលនិយម​បាន​ប្តូរ​យុទ្ធសាស្រ្ត មិន​សូវ​សម្លាប់​តំណាង​​អាជ្ញាធរនគបាល ​ឬ​ទាហាន ដូច​មុន​ទៀត​ទេ តែ​វាយប្រហារ​ទៅលើ​លោកសង្ឃ គ្រូបង្រៀន​ឬ​ពុទ្ធបរិស័ទ​វិញ​ម្តង។ អ្វី​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​បារម្ភនោះ គឺ​អំពើ​ហិង្សា​ដែល​បាន​និង​កំពុង​បន្ត​រាលដាល​ចេញ​ពី​ខេត្ត​អ៊ីស្លាម​ ទាំងបី​នេះ​ចូល​ទៅ​ដល់​ខេត្ត​ជិតខាង ជាទី​ដែល​មិន​សូវ​មាន​អ្នក​កាន់​សាសនា​អ៊ីស្លាម​រស់​នៅ​សោះ។ ឧទាហរណ៍​ជាក់ស្តែង នៅ​ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០០៧ ភេរវកម្ម​​បំផ្ទុះ​គ្រាប់បែក​ប្រាំបី​កន្លែង​សឹង​តែ​ផ្ទួនៗ​គ្នា បាន​ត្រូវ​បង្ក​ឡើង ទៀតផង​​ នៅ​កណ្តាល​ទីក្រុង​​បាងកក។ កាលណោះ ក្រុម​នាយទាហាន​ដែល​បាន​ធ្វើ រដ្ឋប្រហារ​ទម្លាក់​លោក Thaksin បាន​ចោទ​ថា​បក្សពួក​របស់​លោក Thaksin គឺ​ជា​អ្នក​នៅ​ពី​ក្រោយ​ភេរវកម្ម​អស់ទាំង​នោះ។ ក្រុមអ្នកសង្កេតការណ៍ខ្លះវិញ និយាយ​ថា​អាច​ជា​ស្នាដៃ​របស់​ពួក​អ៊ីស្លាម​ជ្រុលនិយម ដែល​ពី​ពេល​នេះ​ទៅ​ មាន​បណ្តាញ​ធំ​និង​មាំ​ជាង​មុន រហូត​ដល់​មាន​លទ្ធភាព​ចូល​មក​បង្ក​ភេរវកម្ម​ ដល់​កណ្តាល​រាជធានី​ថៃ​តែ​ម្តង។
មកទល់ឥឡូវ គេ​ពិបាក​វិភាគ​ណាស់​ទៅ​លើ​បាតុភាព​ទ័ពព្រៃ​អ៊ីស្លាម​ជ្រុលនិយម​នៅ​ប្រទេស​ ថៃ។ ពីព្រោះ គេ​មិន​ដែល​ស្គាល់​ឈ្មោះ​ក្រុម​ភេរវជន ឬ​អង្គការ​ភេរវកម្ម​ដែល​បាន​បង្ក​អំពើ​ហិង្សា​ទាំងនេះ​ទេ។ តាម​មើល​ទៅ គោលដៅ​របស់​ពួក​អ៊ីស្លាម​ជ្រុលនិយម គឺ​ពង្រីក​បញ្ហា​ឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​ជា​បញ្ហា​តំបន់​ឬ​អន្តរជាតិ និង​បង្ខំ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​ប្រើ​អំពើហិង្សា ឆ្លើយ​តប​​ទៅ​នឹង​​អំពើ​ហិង្សា​របស់​ពួក​គេ​វិញ ធ្វើ​យ៉ាងណា​ឲ្យ​តំបន់​ប៉ែក​ខាងត្បូង​នៃ​ប្រទេស​ថៃ​ក្លាយ​ជា​សមរភូមិ​មួយ​នៃ ​សង្គ្រាម​សាសនា Djihad ។
សហរដ្ឋអាមេរិកក៏កំពុងបារម្ភខ្លាំងដែរ គឺ​បារម្ភ​ខ្លាច​ខេត្ត​អ៊ីស្លាម​ទាំងបី​នៅ​ខាងត្បូង​ប្រទេស​ថៃក្លាយ​ជា​ ទីកន្លែង​មួយថ្មី​នៃ Djihad អន្តរជាតិ ក្លាយ​ជា​ទីកន្លែង​ថ្មី​នៃ​ជំរំ​ហ្វឹកហ្វឺន របស់​ពួក​ភេរវជន​អ៊ីស្លាម​ជ្រុលនិយម​អន្តរជាតិ។ ទីក្រុង Washington បាន​ស្នើ​ម្តង​ហើយ ម្តង​ទៀត ឲ្យ​ប្រទេស​ថៃ​យល់ព្រម​ទទួល​កងទ័ព​អាមេរិក​នៅ​លើ​ទឹកដី​ខ្លួន។ តែ​រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​មិន​ព្រម ដោយ​ខ្លាច​ក្រែង​វត្តមាន​ទាហាន​អាមេរិកាំង​ទាក់ទាញ​ពួក​ភេរវជន​អ៊ីស្លាម​ ជ្រុលនិយម​អន្តរជាតិ​ឲ្យ​ចូល​មក​ក្នុង​ទឹកដី​ថៃ​ច្រើន​ឡើងៗ​ថែមទៀត​។
free programes

Read more!

INDIAN SONG

THAI SONG

Template by : kendhin news blog